Zioła ogrodowe

• Imbir lekarski (Zingiber officinale)

  
  

  o Imbir lekarski jest byliną dosrastającą do 1,3 m wysokości, o długich, lancetowatych liściach. W  kwiatostanie są zebrane kwiaty przypominające orchideę, początkowo zielone, potem nabierające barwy purpurowej, z kwiatem zawierającym fioletowe elementy, żółto nakrapiane. Ta roślina rozmnaża się wyłącznie wegetatywnie. Kłącze jest szeroko zabarwione i ma szorstką powierzchnię, przy widocznych, poprzecznych bruzdach. 

   

  Surowiec leczniczy

  Kłącze, które zbiera się na plantacjach imbiru z roślin posadzonych, 9-12 miesięcy wcześniej. Należy postępwać bardzo uważnie, gdyż kłącze jest kruche i łamliwe. Po umyciu i obgotowaniu obiera się je ze skóry i suszy mniej więcej przez 8 dni. Stosuje się je w postaci proszku, wyciągów, nalewki. Wchodzi też w skład wielu leków.

   

  Składniki lecznicze

  Aromat imbiru pochodzi z zawartego w kłączu olejku eterycznego. Olejek zawiera głównie zwiazki seskwiterpenowe (zingiberen i zingiberol), nadające roślinie zapach, oraz m.in. cyneol, borneol, cytral. Kłącze zawiera także żywicę  obfitującą w fenole, skrobię, aminokwasy, kwasy tłuszczowe, takie jak kwas oleinowy, oraz enzym zingibainę. Związkiem nadającym ostro palący smak jest gingerol, składnik nielotny z parą wodną.



• 

  Działanie

  
  

  Pobudza wydzielanie śliny, soku żołądkowego i żółci. Ma dzialanie przeciwgorączkowe i znieczulające. Wyciąg wodny z imbiru oczyszcza krew, zmniejsza stężenie kwasów tłuszczowych, fosfolipidów, cholesterolu i trójglicerydów.



• 

  Wskazania

  
  

  Skuteczność imbiru w leczeniu zaburzeń układu pokarmowego jest znana od dawna. Zaleca się go w niestrawności, chorobie lokomocyjnej, a także chorobach reumatycznych. Wysuszone i zmielone kłącze to popularna przyprawa, szczególnie ceniona w kuchni azjatyckiej.



• 

  Uwagi

  
  

  Kłącz imbiru spożywane w zalecanych dawkach nie powoduje żadnych, ani ostrych, ani przewlekłych, szkodliwych objawów. Natomiast w przypadku przedawkowania stwierdzono skurcze żołądka i zahamowanie jego pracy. Nie stosować imbiru w przypadku wymiotów ciężarnych oraz przy kamicy żółciowej.



• 

  Stosowanie

  
  

  DOUSTNIE

  Niestrawność, zaburzenia trawienia

  Kłącze sproszokowane: 0,5-1,5 g dziennie.

  Nalewka: 60-100 kropli dziennie w szklance.

   

  Zapalenie gardła

  Herbata z imbirem (sproszkowanym) lub roztarym/rozgniecionym świetnie koi ból i łagodzi objawy anginy.

   

  Choroba lokomocyjna

  Kapsułki (proszek): 1-2 kapsułki na 30 minut przed podróżą.

   

  Choroby reumatyczne

  MAŚĆ: stosować miejscowo 2-3 razy dziennie.

   

  Jeśli objawy nie ustępują, należy skontaktować się z lekarzem.